‘s Heren wegen

Van Livingstone naar Lusaka – Zambia

Het is een strijd om aan boord te komen – al moet ik zeggen dat, naarmate je langer in Afrika reist, het ellebogenwerk je steeds gemakkelijker af gaat.
Ik heb de indruk dat we vandaag dezelfde bus hebben als op de heenreis. Het zal dus net zo’n krappe bedoening worden als vier dagen geleden. Maar zoals gezegd: wij leren snel.
lees verder “‘s Heren wegen”

Geen paniek!

Van Lusaka naar Livingstone – Zambia

Op het laatste nippertje, terwijl we in alle vroegte in de taxi naar het busstation stapten, drukte Gift mij de plastic zakken in de hand. Gift is de stralende glimlach van de receptie: ‘My name is Gift, because when I was born, my father said I was a gift from heaven!‘ Misschien heet het meisje voluit Gift From Heaven, en is haar roepnaam Gift, bedacht ik later.
lees verder “Geen paniek!”

Nóg knapper

Omg. Kumasi – Ghana

Bij Alpha Windscreen lag het terrein vol met autoruiten. Bij God is Everything Car Parts stonden alleen maar portieren, keurig gesorteerd in links-rechts en voor-achter. Een collega verderop deed in remschijven: stellages vol en keurig in stapeltjes van vier. Benzinetanks. Accu’s. Uitlaten. Autobanden – alleen de banden, want voor een setje velgen moet je weer bij iemand anders zijn.
Toen we Kumasi zojuist aan de noordkant verlieten, passeerden we kilometerslang alleen maar bedrijven die gespecialiseerd waren in auto-onderdelen.
lees verder “Nóg knapper”

Fassi

Omg. Konso – Ethiopië

Onze auto, deze morgen, haalt het niet bij die van gisteren, helaas geldt dat nog meer voor de chauffeur – ik heb het dan alleen over zijn rijstijl. Ik zal de oudste chauffeur van ons konvooi door het zuiden van Ethiopië geen oude man noemen, want ik denk dat hij nog niet van onze leeftijd is, maar onder zijn collega’s is meneer Fasil een vaderfiguur, met alles wat bij een vader hoort. Hij wordt door de andere chauffeurs gerespecteerd en gewaardeerd, maar evenzo vaak wordt ‘Fassi’, zoals de jongens hem noemen, niet helemaal serieus genomen. Op zijn tijd wordt hij zelfs hartelijk uitgelachen. Inmiddels noemen we hem allemaal Fassi.
lees verder “Fassi”

Modderfiguur

Maleisië – Pulau Tiga

Mijn vrouw en vakantievriendin Jacoline hebben gisteravond besloten dat we met z’n drieën naar de modderbaden boven op de vulkaan te gaan. Inderdaad, ik moet mee.
Nadat onze gids op Pulau Tiga gisteravond terloops de modderbaden noemde, is het geen seconde bij me is opgekomen dat er zelfs maar één weldenkend mens, laat staan meer dan één, dit uitje serieus zou overwegen. Kleding die je aan het avontuur blootstelt, zo vertelde de man, kun je definitief afschrijven. Witte reuzen, antioxidanten en enzymen ten spijt: je badkleding zal door de verwoestende werking van de zwavel nooit meer dezelfde zijn. Merkwaardig, dacht ik nog, dat dezelfde smurrie die je kleren wegvreet, zo goed is voor je huid.
lees verder “Modderfiguur”

Do not try this at home

Vietnam – Ho Chi Minh-stad

Om van ons hotel midden in het oude Saigon naar de Cholon-markt in de Chinese wijk te komen hadden we twee fietstaxi’s genomen.
Het was beter geweest als we aan de overkant waren afgezet. Van weerskanten trekt een brede band van auto’s, brommers en fietsers traag maar vastberaden voor ons langs. lees verder “Do not try this at home”

Het lunchtrommeltje

Bombay – Indiabij-het-lunchtrommeltje

Voor ik ‘s morgens de deur uit ga, gooi ik een plastic zakje in mijn koffertje met boterhammen die ik tegelijk met het ontbijt heb gesmeerd. Op mijn werk haal ik er een kop koffie of soep bij en daarmee is mijn dagelijkse lunch geregeld.
In India neemt men ‘s morgens uitgebreid de tijd om een lekker pittige hap te nuttigen – en uiteraard staat ook ‘s avonds de curry weer klaar – maar het probleem zit hem in de lunch. Waar haal je op je kantoor op de twaalfde verdieping zo snel een warme maaltijd vandaan?
lees verder “Het lunchtrommeltje”