Avond over Lombok

Lombok – Indonesië

Manusje-van-alles Ali heeft vanmiddag urenlang met een vlijmscherp mes in de schitterende bossen rode crotons om zich heen geslagen. Daarna moesten ook de meeste dieffenbachia’s eraan geloven. Onkruid dus, al zijn het wel onze dure kamerplanten, en wel in afmetingen waar de Intratuin jaloers op zou zijn – niet in potten of bloembakken, of in keurig bijgehouden perkjes, maar gewoon in het wild: tiengebodenplanten, yucca’s, gatenplanten, aronskelken, en dus ook dieffenbachia’s en crotons – al zullen dat er, als het aan Ali ligt, wel snel minder worden.
lees verder “Avond over Lombok”

‘Thevar’s Biryaani’

Thanjavur – India

Van buiten oogt het eethuis aan de Gandhiji Road als een visrestaurantje op een Grieks eiland. Het is de felblauwe kleur van de voorgevel. Eén grote pot verf voor alles behalve de gele letters op de ramen en het rode Coca-Cola uithangbord. Boven de luifel hangt een bord zo breed en hoog als de resterende gevel met in vette blokletters THEVAR’S BIRYAANI. Boven de Engelse naam staat dezelfde tekst in sierlijke Hindi-krullen. Tenminste, dat neem ik aan.
We hebben het middelste tafeltje aan de wand genomen. Een strategische plek met zicht op wat er gebeurt, al is dat vooralsnog niet sensationeel te noemen.
lees verder “‘Thevar’s Biryaani’”

Muzimuzi

Trinidad – Cuba

In Trinidad logeren we in een Casa Particulare. De ligging van het oude huis aan een zijstraatje van de Plaza Mayor kan niet beter, en ook met ons gastgezin hebben we het getroffen: allemaal zijn ze even aardig. Met vader en moeder is alleen in ons moeizame Spaans te communiceren, maar zoon Douglas spreekt gelukkig een beetje Engels.
Net als alle andere vertrekken van het huis, ligt onze slaapkamer aan de binnenplaats. Ook voor de deur van onze kamer loopt de smalle, rood betegelde strook die als een ringweg langs de vertrekken leidt.  lees verder “Muzimuzi”

Dikke mensen kunnen niet rennen

Kandy – Sri Lanka

Het hek van de Kandy Garrison Cemetry staat inderdaad open. In tegenstelling tot hetgeen vermeld in alle reisgidsen, verzekerde de uitbater van de Victory bar ons gisteravond dat de begraafplaats vandaag, zondag, wel degelijk open zou zijn.
Geen wonder dus dat er, behalve ons, op het hele terrein geen levende ziel te bekennen is. Weliswaar gaat er niets boven het in je eentje over een kerkhof dwalen, ware het niet dat ik me had verheugd op de aanwezigheid van de in de Lonely Planet zo aangeprezen caretaker. De man zou de gave hebben om boeiend en geestig over de hier begraven Britse kolonisten te vertellen. Vandaag is er blijkbaar geen caretaker. We zullen zelf onze fantasie moeten laten werken.
lees verder “Dikke mensen kunnen niet rennen”

Een steen in de weg

Van onderstaand verhaal dat zich afspeelt in Larabanga ( Ghana) is deze week een ingekorte versie verschenen op de interessante reissite Reisbijbel.nl (voorlopig nog even op de home-page, maar later altijd vindbaar onder de tips). Reisbijbel heeft deze reis-tip de titel  Een steen in Ghana met een bijzonder verhaal gegeven.

Larabanga – Ghana

Aan mijn verzoek om, onderweg naar de Larabanga-moskee, even te stoppen bij ‘de steen’ wordt met tegenzin gehoor gegeven. Volgens onze reisleider Doudou konden we het beter niet doen, en wel omdat het gewoon niet interessant is. Nadat ik in de bus uit een reisgids het verhaal van de steen heb voorgelezen, zijn er behalve Jan Boonstra en zijn vrouw opeens nog zes mensen die de magische steen graag willen zien.
lees verder “Een steen in de weg”

Op rolletjes

Echte backpackers zijn we nooit geweest, al heeft het er jarenlang wel zo uitgezien. Tot tien jaar geleden. Toen hebben wij onze oude vertrouwde rugzakken ingeruild voor rolkoffers: het einde van een tijdperk. Beiden hebben hun voor en tegen. Het voordeel van de rugzakken was dat we ze op een krap bemeten kamer altijd wel ergens kwijt konden – de koffers die we nu hebben, nemen uitgeklapt veel ruimte in beslag. Staat tegenover dat het altijd weer een crime was om, zeker onder de ogen van een wantrouwende douanier, overzicht te creëren over de complete inhoud van je rugzak.
lees verder “Op rolletjes”

Nieks busje is steengoed

nieks-busje1Omg. Karakol – Kirgizië

Het automobiel dat vandaag tot onze beschikking staat heeft een uur geleden de verharde weg verlaten. Meer dan dertig jaar geleden heeft het de fabriek verlaten. Op de voorkant van de afgedankte legerbus prijkt een V-vormige embleem met de Russische letters ‘УAЗ’ (UAZ). Ze staan voor Ulyianovsky Avtomobilny Zavod, de befaamde autofabriek van Ulianovsk
Niet alleen het plaatwerk, ook het chassis van het donkergroene koekblik zit vol ingelaste stukken. De deuren, voor zover ze niet zijn dichtgelast, zijn alleen nog open krijgen door ergens binnenin op de tast aan een stang te trekken.
lees verder “Nieks busje is steengoed”