Snorkelen voor stumpers

He-he… Nou hoeft het niet meer, zou ik bijna zeggen.
Het moge mijn trouwe lezers bekend zijn: snorkelen is voor mij in dit leven niet weggelegd. Ooit heb ik als beginnend snorkelaar de halve Zuid-Chinese Zee leeggedronken. Daarna nog een halfslachtige poging die, vanwege de scherpe rotsen, al na tien minuten in een bloedbad eindigde. Klaar. Het zij zo. Volgend leven beter.

Maar, kijk nu! Zo kan het dus ook.
Misschien roep ik te hard, maar op deze manier moet het zelfs mij lukken. (Al heeft mijn vrouw wel een kritisch puntje: waar haar snorkel elk jaar in een verloren hoekje van de rugzak meelift,  kon het transport van Jans snorkel wel eens wat lastiger worden…)

Indiase tafelmanieren

Over biryani’s gesproken: het maken van een biryani is één ding, het eten ervan is een heel ander verhaal – dat is te zeggen, als je het op de Indiase manier wilt doen. Gelukkig zat er in het restaurantje in Thanjavur (Zuid-India) een Indiër tegenover ons, zodat we de kunst konden afkijken.
De uitdrukking ‘we hebben heerlijk gegeten’, krijgt zo een dubbele betekenis.

Zo maak je het: DE KONING VAN DE BIRYANI (video)
Zo eet je het: ‘THEVAR’S BIRYAANI’ (verhaal)

Onze ‘casa particulare’ in Trinidad – Cuba

Nadat Irma Sint-Maarten had verwoest schampte de orkaan Cuba, met ook daar doden tot gevolg. Ongetwijfeld zijn er in het natuurgeweld ook veel dieren het slachtoffer geworden – het schijnt dat vooral jonge beesten kwetsbaar zijn.
Echter, als ik een jong poesje was op Cuba, zou ik me niet in de eerste plaats zorgen maken om orkanen.
Lees het verhaal van Muzimuzi (en de traditionele Cubaanse zetel bij uitstek: de schommelstoel).

Toen wij dertien jaar geleden over het eiland toerden, vonden we Cuba een regelrechte aanrader; inmiddels onder een ‘ander’ regime is het dat nog steeds.
Ter illustratie een impressie van het schitterende Trinidad.

Op de foto’s: ons gastgezin in Trinidad (vlnr Giselle – met Muzimuzi! – moeder Conchita, Douglas en vader Rodolfo), en Giselle die het eten opdient, links en rechts van haar de gewraakte schommelstoelen.

[Muzzimuzzi is een ingekorte versie van het openingsverhaal van mijn vorig jaar uitgekomen verhalenbundel:
Matras voor meneer – de horeca ver van mijn bed.]

NBD-recensie Matras voor meneer

De NBD-recensie!
Na ruim vier maanden is daar eindelijk de NBD-recensie van mijn laatste boek, Matras voor meneer – de horeca ver van mijn bed. Het wachten is beloond: de beoordeling pakt lovend uit.
[NB Met zijn recensies geeft de Nederlandse Bibliotheek Dienst een aankoopadvies aan de Nederlandse bibliotheken.]